Over VPL

Landhorst is dus ontstaan tussen De Hel en De Del. Maar voor het zover was, moesten de initiatiefnemers als het ware door een hel met een 'del' (veel) tegenslagen. Zij die anno 1994 door dit mooie dorp rijden, hebben er nauwelijks of geen weet van hoezeer er voor alle verworvenheden is gevochten. Vechten om het bestaansrecht. Strijd om een dorpskern te realiseren. Knokken voor een school. Smeken en bidden voor een kerk. Bedelen om huizen. Lijdenswegen voor het verkrijgen van een eigen naam, water, electriciteit, telefoon, verharde wegen. Omdat het nieuwe dorp op Wanroijse bodem gesticht moest worden, werden alle pijlen richting Wanroijse gemeenteraad afgevuurd.

De pioniers weigerden bij de pakken neer te zitten. Ze waren gewend te knokken. Ze hadden 'nondejuu' dag en nacht moeten ploeteren om hun bedrijf op te bouwen en in stand te houden. Vaak onder schier onmenselijke omstandigheden. Ze waren dus gehard. Een groot voordeel was, dat de pioniers van diverse pluimage waren. Die van elders kwamen, brachten nieuwe ideeën mee. Zij waren bovendien onbesproken, in die zin dat zij geen bindingen hadden met streekgenoten. Ze konden objectiever zijn.

De grootste kracht was de saamhorigheid. Eendrachtig werd de roep om een eigen dorp uitgedragen. Waren de pioniers in hun schulp gekropen en was iedereen op z'n eigen erf gebleven, dan was Landhorst waarschijnlijk nooit ontstaan. De mensen van het eerste uur zochten elkaar op. Ze hielpen over en weer. De nieuwkomer kreeg adviezen. Allen kenden ongeveer dezelfde start, allen kampten met dezelfde problemen. Om over de 'malheur' van de allereersten maar te zwijgen.

Toen de roep om een eigen dorp te stichten alsmaar luider klonk, werden de boeren opgeroepen zich te verzamelen in de stal van Nic Verkuijlen. Op dat adres is Landhorst geboren. Waar minimaal twee Nederlanders bijeenkomen wordt een vereniging opgericht! De datum 18 juni 1945 dient met gouden pen te worden geschreven. Op die dag werd de vereniging "Peelbelang" in het leven geroepen. Het startsein van het ontstaan van Landhorst. Het dorp werd toen in de ogen van de stichters opgericht. Er was nog wel geen dorpskern, maar het buitengebied was er. De dorpskern had men al zuiver op het netvlies. De uitvoering ervan was een kwestie van tijd en geduld, maar het "eigen dorp-gevoel" was er vanaf díe dag. De naam Landhorst volgde snel, zij het lange tijd officieus.

Als de regionale kranten over deze plek berichtten, geschiedde dat onder de aanduiding: "Wanroij-Peel". Het duurde even, maar in Wanroij begon men te beseffen dat het menens was daar in de Peel. Langzaamaan ontstond er begrip voor het streven om te komen tot een nieuw dorp. Langzaam groeide er ook bewondering voor het taaie doorzettingsvermogen, de inventiviteit en creativiteit van de pioniers. Het stak natuurlijk wel, dat enkele roergangers niet in de gemeente Wanroij woonden. Die huisden bijvoorbeeld in de gemeente Oploo c.a. maar voelden zich een met de 'Wanroijse Peelbewoners' als het ging om de inrichting van een dorpskern. Dat dorp moest op Wanroijs gebied komen. Vandaar.

Landhorst is dus ontstaan tussen De Hel en De Del. Maar voor het zover was, moesten de initiatiefnemers als het ware door een hel met een 'del' (veel) tegenslagen. Zij die anno 1994 door dit mooie dorp rijden, hebben er nauwelijks of geen weet van hoezeer er voor alle verworvenheden is gevochten. Vechten om het bestaansrecht. Strijd om een dorpskern te realiseren. Knokken voor een school. Smeken en bidden voor een kerk. Bedelen om huizen. Lijdenswegen voor het verkrijgen van een eigen naam, water, electriciteit, telefoon, verharde wegen. Omdat het nieuwe dorp op Wanroijse bodem gesticht moest worden, werden alle pijlen richting Wanroijse gemeenteraad afgevuurd.

De pioniers weigerden bij de pakken neer te zitten. Ze waren gewend te knokken. Ze hadden 'nondejuu' dag en nacht moeten ploeteren om hun bedrijf op te bouwen en in stand te houden. Vaak onder schier onmenselijke omstandigheden. Ze waren dus gehard. Een groot voordeel was, dat de pioniers van diverse pluimage waren. Die van elders kwamen, brachten nieuwe ideeën mee. Zij waren bovendien onbesproken, in die zin dat zij geen bindingen hadden met streekgenoten. Ze konden objectiever zijn.

De grootste kracht was de saamhorigheid. Eendrachtig werd de roep om een eigen dorp uitgedragen. Waren de pioniers in hun schulp gekropen en was iedereen op z'n eigen erf gebleven, dan was Landhorst waarschijnlijk nooit ontstaan. De mensen van het eerste uur zochten elkaar op. Ze hielpen over en weer. De nieuwkomer kreeg adviezen. Allen kenden ongeveer dezelfde start, allen kampten met dezelfde problemen. Om over de 'malheur' van de allereersten maar te zwijgen.

Toen de roep om een eigen dorp te stichten alsmaar luider klonk, werden de boeren opgeroepen zich te verzamelen in de stal van Nic Verkuijlen. Op dat adres is Landhorst geboren. Waar minimaal twee Nederlanders bijeenkomen wordt een vereniging opgericht! De datum 18 juni 1945 dient met gouden pen te worden geschreven. Op die dag werd de vereniging "Peelbelang" in het leven geroepen. Het startsein van het ontstaan van Landhorst. Het dorp werd toen in de ogen van de stichters opgericht. Er was nog wel geen dorpskern, maar het buitengebied was er. De dorpskern had men al zuiver op het netvlies. De uitvoering ervan was een kwestie van tijd en geduld, maar het "eigen dorp-gevoel" was er vanaf díe dag. De naam Landhorst volgde snel, zij het lange tijd officieus.

Als de regionale kranten over deze plek berichtten, geschiedde dat onder de aanduiding: "Wanroij-Peel". Het duurde even, maar in Wanroij begon men te beseffen dat het menens was daar in de Peel. Langzaamaan ontstond er begrip voor het streven om te komen tot een nieuw dorp. Langzaam groeide er ook bewondering voor het taaie doorzettingsvermogen, de inventiviteit en creativiteit van de pioniers. Het stak natuurlijk wel, dat enkele roergangers niet in de gemeente Wanroij woonden. Die huisden bijvoorbeeld in de gemeente Oploo c.a. maar voelden zich een met de 'Wanroijse Peelbewoners' als het ging om de inrichting van een dorpskern. Dat dorp moest op Wanroijs gebied komen. Vandaar.

Oprichting en doel

Het oudste notulenboek van Peelbelang begint met het doel van Peelbelang onder de titel: "Oprichting en Doel". Een bijzonder schrift -à raison de fl. 3,60 gekocht bij kantoorboekhandel F. Schoth te Boxmeer- met een bijzonder begin. Het is een dik boek met een zwarte, kartonnen omslag. Was deze kleur bewust gekozen? De verslaggeving van de vergaderingen begint pas met de bijeenkomst van 25 augustus 1948. Daaraan vooraf een résumé van met name de inspanningen met betrekking tot de stichting van respectievelijk de school en de kerk.

Het boek begint met de omschrijving van: "Oprichting en Doel". Deze eerste pennevruchten verdienen integraal te worden overgenomen. Derhalve.

De vereniging "Peelbelang" is opgericht de 18de Juni 1945 met het doel de belangen van de Wanroijsepeel en de Oploosepeel en zijn inwoners te steunen en te bevorderen. 
De statuten der vereniging bevatten 13 artikelen. Deze artikelen omschrijven bepalingen omtrent oprichting en doel, lidmaatschap, het bestuur, verdeling van de functies der bestuursleden, het aftreden van het bestuur, het houden van vergaderingen, extra vergaderingen, bestuursvergaderingen, uitnodigingen, contributie, vermeerdering van contributie, rekening en verantwoording, eventuele opheffing der vereniging.
Het reglement werd van kracht op 30 Augustus 1945. Gedurende de eerste jaren werden de vergaderingen gehouden ten huize van de heer N.C. Verkuijlen. 
De statuten werden getekend door 
de Voorzitter: N.H. Verkuijlen 
de Secretaris: Verhoeven

In de eerste jaren van haar bestaan heeft de vereniging gestreefd om te komen tot een centrum voor een dorp. De moeilijkheden waren vele en de tijdsomstandigheden waren niet gunstig. Nietttegenstaande dit alles heeft de vereniging getracht om zo vlug mogelijk te komen tot een dorpskern.